โครงการสร้างเด็กอัจฉริยะ
โครงการนี้เกิดจากการร่วมมือกันจัดทำหลักสูตรการเรียนการสอนวิธีการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์
ระหว่าง โรงเรียนพิชญศึกษา กับ คณะผู้วิจัยสร้างคอมพิวเตอร์คำสั่งไทย ทำการวิจัยสร้างหลักสูตร
การเรียนการสอนวิชาเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ด้วยคำสั่งไทย ตั้งแต่ปีการศึกษา 2542
อาจารย์ สัจจา พรหมสาขา ณ สกลนคร เป็นผู้วิจัยสร้างเครื่องคอมพิวเตอร์คำสั่งไทยได้เข้ามาทำการวิจัย
สร้างหลักสูตรอย่างใกล้ชิดทุกขั้นตอนตลอดเวลา และได้พบว่านักเรียนเกือบทั้งหมด มีวิธีการคิด
วิธีการแก้ปัญหาของนักเรียนแต่ละคนยังไม่มีความแตกต่างกันมากนัก มีนักเรียนบางคนเท่านั้นที่ให้ความสนใจ
เป็นพิเศษ มากกว่านักเรียนคนอื่น ๆ สามารถสังเกตได้อย่างชัดเจน

แต่ก็ยังมีปัญหาที่ไม่สามารถทำให้การพัฒนาความคิดของนักเรียนคนที่เก่งเข้าสู่ระดับอัจฉริยะได้ เนื่องจากพฤติกรรมของนักเรียนเอง ที่ถูกหล่อหลอมให้เป็นผู้ที่เชื่อฟังคำสั่งสอนของคุณครูอย่างจริงจัง จึงจะได้รับความชื่นชมจากคุณครู
และคุณครูแทบทุกวิชาก็จะพยายามให้งานที่คุณครูคิดว่าจะทำให้ นักเรียนคนนั้นมีพัฒนาด้านต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น
ถ้าไม่วิเคราะห์ก็จะเห็นว่าคุณครูทำถูกต้องแล้ว แต่ถ้าลองนึกวิเคราะห์ ดูโดยสมมุติว่าตนเองเป็นนักเรียนคนนี้
จะพบได้ว่าปริมาณงานที่ครูให้รวม ๆ กันแล้ว นักเรียนคนนี้ ก็จะไม่มีเวลาเป็นของตนเองเลย เวลาของเขาทั้งหมด
จะถูกคุณครูเป็นผู้กำหนดให้ทำงานต่าง ๆ จะเห็นได้ว่าเวลาของการพัฒนาความคิด วิเคราะห์หาเหตุผลในเรื่องราว
ต่าง ๆ ที่ตนสนใจไม่สามารถทำงานที่ตนเองสนใจได้

บทความนี้เขียนจากข้อมูลที่ได้จากการสังเกตเปรียบเทียบระหว่างนักเรียนคอมพิวเตอร์คำสั่งไทยระดับที่ ๕ กับ ระดับ
อัจฉริยะ นักเรียนระดับที่ ๕ เป็นนักเรียนที่คุณครูทุกคนต้องการ เป็นนักเรียนที่เชื่อฟังคุณครูเป็นนักเรียน ในอุดมคติ
ของทุกโรงเรียน จะมีปัญหาที่ไม่มีเวลาเป็นของตนเองแม้ว่าจะชอบวิชาอะไรเป็นพิเศษ ก็ไม่สามารถให้เวลากับวิชานั้น
มากเป็นพิเศษได้ เพราะความรับผิดชอบที่ถูกหล่อหลอมมาให้ต้องสนใจทุกวิชาเท่า ๆ กัน

ซึ่งแตกต่างกับนักเรียนระดับอัจฉริยะเป็นนักเรียนที่คุณครูเห็นว่าเป็นนักเรียน ที่ไม่ค่อยจะเชื่อฟังคุณครูและไม่
รับผิดชอบกับงานที่ได้รับมอบหมาย มีปฏิกริยาต่อต้านกับการ ถูกบังคับให้ทำอะไรที่เขาไม่ชอบไม่สามารถใช้กฎ
ระเบียบใด ๆ หรือการลงโทษ บังคับได้เลย อาจขัดขวางกระบวนการเรียนการสอน ซึ่งดูคล้ายว่าเป็นเด็กเกเร
และ อาจจะควบคุมอารมย์ตนเองไม่ได้ นักเรียนบางคนอาจแสดงออกด้วยการไม่ยอมมาโรงเรียน ไม่ยอมเรียนหนังสือ
ไม่ยอมเข้าห้องสอบ ถ้าด่วนสรุปพฤติกรรมผู้เรียนก็ จะกลายเป็นเด็กนักเรียนที่โรงเรียนไม่ต้องการ เพราะว่าสร้าง
ปัญหาให้กับทางโรงเรียน จนไม่สามารถ ควบคุมได้ ถ้ามีเวลาติดตาม วิเคราะห์หาสาเหตุที่แท้จริง ก็จะพบว่ามีปัญหา
ที่นักเรียน ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยตนเอง และไม่ยอมบอกให้ใครรู้ หรือบอกแล้วแต่ไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร

วิธีการที่ อาจารย์ สัจจา นำมาใช้ในการดูแลนักเรียนประเภทนี้ คือต้องค้นหาปมปัญหาของเด็กให้ได้ก่อน ในระหว่าง
ที่ยังค้นไม่พบ ต้องทำให้เด็กไว้ใจและเชื่อว่าเราเป็นที่พึ่งกับเขาได้ เป็นผู้ที่คอยช่วยแก้ปัญหาที่เขาไม่ สามารถ
แก้ได้ด้วยตนเอง และถ้ามีปัญหาใด ๆ ที่เขาอาจแก้ได้ด้วยตนเองแต่ยังไม่สามารถแก้ไขได้ก็ต้องให้คำแนะนำ
วิธีแก้ปัญหาให้เขานำไปใช้แก้ปัญหาด้วยตนเองให้ได้ และทำการสังเกตค้นหาสิ่งที่เด็กชอบและทำได้ดี ก็ควรส่งเสริม
ให้ทำต่อไปจนสำเร็จ ที่สำคัญคือต้องตรวจสอบผลของการที่เราให้คำแนะนำกับเด็กเสมอ หากเด็กทำ ตามแล้วไม่
ประสบผลสำเร็จ เด็กก็จะหมดความไว้ใจเรา ดังนั้นวิธีการแก้ไขที่ดีจะต้องติดตามตรวจสอบและ ช่วยให้คำแนะนำ
แก้ไข จนประสบผลสำเร็จ เด็กก็จะเกิดความไว้วางใจในตัวเรา เราก็จะสามารถทำให้เขาแสดงความเป็นอัจฉริยะ
ออกมาให้เห็นได้

อ.นิทัศน์ กฤษณจินดา นายวิจิตร ลาภสมทบ นายสัจจา พรหมสาขา ณ สกลนคร
คณะผู้วิจัยสร้างคอมพิวเตอร์คำสั่งไทย

แนวทางที่นำมาใช้ดูแลนักเรียนอัจฉริยะ อาจารย์สัจจา ได้เค้าโครงมาจากการดูแลของนายวิจิตร ลาภสมทบ
ที่ให้การสนับสนุนดูแล อาจารย์สัจจา ให้สามารถทำงานวิจัยสร้างคอมพิวเตอร์คำสั่งไทยได้จนประสพผลสำเร็จ
ระหว่างทำงานวิจัยอาจารย์สัจจา จะมีพฤติกรรมและความรู้สึกนึกคิดบางส่วนคล้ายกับนักเรียนอัจฉริยะ จึงทำให้มี
ความเข้าใจพฤติกรรมต่าง ๆ ของนักเรียนอัจฉริยะได้

--------------------------------------------------------------------นาย สัจจา พรหมสาขา ณ สกลนคร
--------------------------------------------------------------------ผู้วิจัยสร้างคอมพิวเตอร์คำสั่งไทย

คณะผู้วิจัยสร้างคอมพิวเตอร์คำสั่งไทย
หัวหน้าโครงการ นายวิจิตร ลาภสมทบ(กรรมการผู้จัดการบริษัทปิยะเกียรต์ จำกัด)
ที่ปรึกษาโครงการ อ.นิทัศน์ กฤษณจินดา (ผู้อำนวยการอุทยานอุตสาหกรรมลาดกระบัง สถาบัญเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ฯ ลาดกระบัง)
นักวิจัย นายสัจจา พรหมสาขา ณ สกลนคร

กลับไป